Հայաստանի նկատմամաբ Ադրբեջանի տարածքային նկրտումները, որ առաջին հերթին վերաբերվում էին Արցախն ու Զանգեզուրին, 1918թ. մայիսից հետո վերաճեցին այդ բնիկ հայկական տարածքները իսպառ հայաթափելու և Ադրբեջանի բռնակցելու հետևողական քաղաքականության: Հայաստանի նորաստեղծ կառավարությունը, ինչ խոսք, այդ տարածքները պաշտոնապես հայտարարեց Հայստանի անբաժանելի մաս, «ինչպես Վրաստանի հետ վեճի ժամանակ, Հայաստանը հիմնվում էր ազգագրական /հայ բնակչության մեծամասնության/ սկզբունքների վրա, իսկ Ադրբեջանը` ռազմավարական, այսինքն պատճառ էր բերում Ղարաբաղի` Ելիզավետպոլին հարակից լինելը և դրա վտանգավորությունը Ադրբեջանի համար /հաշվի առնելով Թիֆլիսի ու Բաթումիի հետ հաղորդակցության ուղիների մոտիկությունը/ Հայաստանի հետ ընդհարման դեպքում: Առհասարակ պետք է ասել, որ անգլիացիներն ավելի շատ աջակցում էին Ադրբեջանին, քան Հայաստանին /գուցե պատճառը Բաքվի նավթն էր/»:
... Читать дальше »
