Статистика |
|---|
Онлайн всего: 1 Гостей: 1 Пользователей: 0 |
|
Главная » 2010 » Март » 20
1919թ. սկզբին, երբ թուրքական զորքերը արդեն հեռացել էին Արևելահայաստանի գրավյալ տարածքներից, սկսվեց այդ վայրից գաղթել հայ ազգաբնակչության վարադարձը իր հայրենի օջախները: Սա առաջին հերթին վերաբերվում էր Երևանի մերձակա Սուրմալուի գավառի բնակչությանը: «Սուրմալուի շրջանից, - վկայում է Ռուբեն Տեր- Մինասյանը, - հազիվ 700 քառ. վերստ տարածություն էր մեր ձեռքին. մնացածը` Արալխի, Կողբի, շրջանները, /3000 քառ. վերստ/, քրդերի և թուրք -թաթարների ձեռքին կգտնվեին: Հոն ոստիկան և զորք ունեիք, բայց նրանք ավելի թակարդն էին ընկած: Այս շրջանից ուրեմն, որ ամենից հարուստն է Հայաստանի` իր բամբակով, իր առատ ջրերով ու հանքերով, մեզ ոչ մի օգուտ չկար, բացի վնասից»: Գավառի հայ ազգաբնակչությունը պարբերեբար ենթարկվում էր, սահմանախախտ թուրքական զորքերի ու քրդկան հերոսակախմբերի ասպատակություններին: Անպատժելիությունը և հայ բնակչության գրեթե լիովին անպաշտպան վիճակը թշնամուն այնքան ինքնավստահություն էր ներշնչել, որ անգամ թուրք- քրդական բազմա... Читать дальше »
|
|
|
|
